Είναι η διέγερση των νευρικών απολήξεων στα
πέλματα. Το σώμα μας αποτελείται από ένα πολύπλοκο νευρικό σύστημα με τις νευρικές απολήξεις να καταλήγουν στα πόδια. Διεγείροντας λοιπόν αυτές τις νευρικές απολήξεις ο θεραπευτής, ένα χημικό/ηλεκτρικό μήνυμα διαβιβάζεται στο νευρικό σύστημα προκαλώντας αυξημένη κυκλοφορία σε όλο το σώμα. Το ρεφλεξολογικό ερέθισμα διευκολύνει την διείσδυση του οξυγόνου σε όλα τα κύτταρα του σώματος. Εφαρμόζοντας πίεση στα πέλματα ενεργοποιούνται εκλεπτυσμένοι υποδοχείς οι οποίοι ονομάζονται ιδιοδεκτικοί υποδοχείς
Αυτοί οι υποδοχείς αντιλαμβάνονται την πίεση
διεγείροντας την φυσιολογική έκκριση ορμονών από όλους τους ενδοκρινείς αδένες αλλά ιδιαίτερα προκαλούν την έκκριση των φυσιολογικών παυσίπονων του σώματος
που είναι οι ενδορφίνες. Ταυτόχρονα καταστέλλεται η κορτιζόλη η οποία θεωρείται η ορμόνη του άγχους και εκκρίνεται όταν περνάμε στρεσογόνες καταστάσεις.
Μειωμένο φορτίο άγχους σημαίνει ότι το σώμα μας μεταφέρεται από μια κατάσταση επιβίωσης σε μια κατάσταση αποκατάστασης. Άλλωστε το πρόβλημα με το σύγχρονο
άγχος είναι ότι είναι συνεχόμενο και δεν διαλύεται εύκολα.


Η ρεφλεξολογία αποφορτίζει τα πόδια μας και το σώμα μας. Προκαλεί σταθερότητα σε όλα τα συστήματα του οργανισμού απλά διεγείροντας το συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα του οργανισμού. Όταν γίνεται ταχτικά το σώμα μας απαντά με μια κατάσταση ευεξίας.
Η Γουινίς Ίνγκαμ (1889-1974) φυσιοθεραπεύτρια χαρτογράφησε και κατέγραψε τα πόδια με λεπτομέρεια δημιουργώντας τον πρώτο ανακλαστικό χάρτη. Σήμερα η ρεφλεξολογία συμβάλει στην αποκατάσταση χρόνιων ασθενειών συμπληρωματικά με την επίσημη ιατρική τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά σε πολλά νοσοκομεία ανά τον κόσμο. Εφαρμόζεται με επιτυχία σε παιδιά μεταξύ 4-13 ετών που πάσχουν από νεοπλασίες όπως λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, νεοπλασίες του κεντρικού νευρικού συστήματος και οστεοσάρκωμα.
Τα πιο συχνά προβλήματα σε αυτά τα παιδιά είναι :
• Διαταραχές διάθεσης όπως οργή, θυμός, έλλειψη ανοχής, αδιαλλαξία, απροθυμία, θλίψη, κατάθλιψη.
• Διαταραχές του πεπτικού συστήματος όπως ανορεξία, κοιλιακά άλγη, εμετός.
• Μειωμένη μυϊκή δύναμη με πόνους στη μέση και στα πόδια .
• Αλλαγές στο δέρμα και στα μαλλιά με ξηροδερμία τουλάχιστον 20 μέρες αφού ξεκίνησε η χημειοθεραπεία.
Η ρεφλεξολογία μειώνει την ένταση και την ποιότητα των προβλημάτων. Οι λόγοι που τα παιδιά μπορεί να αρνηθούν τις συνεδρίες είναι ο φόβος, ο
θυμός, η κατάθλιψη ή η επιθυμία για παιχνίδι και τηλεόραση. Για τον λόγο αυτό ο θεραπευτής τραγουδάει και παίζει μαζί τους ενώ συγχρόνως ακουμπάει τα πόδια τους ελαφριά πάνω από τις κάλτσες. Τις περισσότερες φορές οι γονείς και τα παιδιά ανυπομονούν για την επόμενη συνεδρία. Η συνεδρία ξεκινάει με απλή κινητοποίηση των αρθρώσεων και των μυών του ποδιού. Αυτό χρησιμεύει να δοκιμάσουμε την αποδοχή θεραπείας από το παιδί. Συνεχίζουμε διεγείροντας τρία συστήματα : Το ουροποιητικό, το πεπτικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Στην επόμενη συνεδρία δουλεύουμε τα συμπτώματα τα οποία έχουν την ημέρα εκείνη. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι στον πεπτικό σωλήνα (κοιλιακοί πόνοι, φλεγμονή του
βλεννογόνου, δυσκοιλιότητα) σπονδυλική στήλη (πόνος στην πλάτη) και πονοκέφαλος (ημικρανία, δυσφορία στα μάτια).
Οι πιο συχνές αλλαγές είναι : εξαφάνιση ή μείωση του πόνου και βελτίωση της δυσκοιλιότητας. Τα πιο οδυνηρά συμπτώματα αντιμετωπίζονται με καταπραϋντικούς χειρισμούς όσο επιτρέπει η ανοχή του παιδιού. Οι πιο οδυνηρές περιοχές που βρίσκουμε είναι : ήπαρ, σπλήνα, εντερικές περιοχές, ηλιακό πλέγμα, υπόφυση, τμήματα του νωτιαίου μυελού και η περιοχή της νεοπλασίας. Εργαζόμαστε με τις ανακλαστικές ζώνες έστω και εάν δεν ανταποκρίνονται σε συμπτώματα. Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε τα σημεία με πόνο – ένταση : ινιακό – μαστοειδής, κροταφογναθική άρθρωση, στερνοκλειδική άρθρωση, ακρωμιοκλειδική άρθρωση, ηλιακό πλέγμα και ηβική σύμφυση. Καταπραΰνουμε τις περιοχές αυτές όταν τα παιδιά
πονούν. Είναι πολύ συχνό τα παιδιά να μην εκφράζουν τα συναισθήματα φόβου, θυμού, άγχους ή διαφωνίας τα οποία είναι παρόν στα σημεία της έντασης.
Ρυθμιστικοί χειρισμοί εκτελούνται στο τέλος της συνεδρίας για να διευκολύνουμε την ανάπαυσή τους αλλά και σε άλλες στιγμές όπως
α) για να χαλαρώσουμε αφού προκαλέσαμε αλγεινά ερεθίσματα επειδή τα πιο πολλά παιδιά δεν το αντέχουν
β) για να εξισορροπήσουμε νευροφυτικές αντιδράσεις όπως εφίδρωση, δάκρυα, άγχος, απόρριψη, κλάμα κ.λ.π.
Η διάρκεια της συνεδρίας ποικίλει από 4-5 λεπτά έως 30-40 λεπτά. Έχουν υπάρξει διάφορες προσεγγίσεις : Μόνο ελαφρύ άγγιγμα των ποδιών, εργασία πάνω από τις κάλτσες, μόνο το ένα πόδι, διακοπή της συνεδρίας σε οποιοδήποτε στάδιο επειδή το παιδί απομακρύνει τα πόδια του και δεν επιθυμεί να το αγγίζουν άλλο. Όποτε δίνεται η ευκαιρία ενθαρρύνουμε τους γονείς να εκτελούν οι ίδιοι απλούς χειρισμούς ρεφλεξολογίας στο σπίτι. Τους διδάσκουμε κάποια από τα πιο χρήσιμα σημεία για τα παιδιά τους. Περιοχές του κεφαλιού και της κοιλιάς. Με το πέρας της συνεδρίας γράφουμε την ιατρική καρτέλα του παιδιού π.χ. : Υπάρχει αλλαγή στην ζώνη του ήπατος. Τονίζουμε τα ευαίσθητα σημεία που νοιώθει το παιδί, και τα συμπεράσματά μας από την αφή, τα σημεία της έντασης που ήταν οδυνηρά, καταγραφή του χειρισμού ο οποίος αποδείχθηκε πιο χαλαρωτικός.
Σε πολλές περιπτώσεις η παρέμβαση επιτυγχάνει μείωση του μετεγχειρητικού πόνου το οποίο δεν αντιμετωπίζεται επιτυχώς με την συνηθισμένη φαρμακευτική αντιμετώπιση, βοηθώντας έτσι το παιδί να χαλαρώσει. Την ίδια βοήθεια προσφέρουμε μετά από χημειοθεραπευτική ή ακτινοθεραπευτική παρέμβαση. Η ρεφλεξολογία προσφέρει απόλυτη ελευθερία στο παιδί να παίξει, να μιλήσει, να ζωγραφίσει, να ακούσει
μουσική και να δει τηλεόραση. Πολλές φορές μόνο με τα τραγούδια και τα παιχνίδια μπορεί να ολοκληρωθεί η συνεδρία. Στα νήπια η συνεδρία μπορεί να εκτελεστεί με το παιδί να βρίσκεται στην αγκαλιά των γονιών του. Στοιχεία που δεν είναι επιθυμητά ωστόσο εν μπορούν να αποφευχθούν είναι η ασυνέχεια της θεραπείας και η ελάχιστη απομόνωση επειδή οι συγγενείς εισέρχονται συχνά στο δωμάτιο. Με τον καιρό βέβαια μαθαίνουν να σέβονται περισσότερο την παρουσία μας.
© All Copyrights 2020 by newmedia.gr